Mojej , ... , na wspomnienie.

-Dziękuję, że pozwalasz mi zapachem twoich słów karmić moje zmysły i nie wystawisz ich na próbę a spełnieniem wypisujesz nasze kolejne minuty.-dziękuję a to słowo przemykało po twoich palcach , dłoni którą do swoich ust przyciągnęłam i chociaż sala wielka widownia ogromna i ludzi mnóstwo zechciałaś ze mną ukryć się przed nimi wszystkimi, naszą intymnością okryte ,niczym peleryną. Widziałam je jak biegnie przez kolejny  paluszek,  miękką skórką od pradawnego tapicera okryty. Jeden, drugi ,trzeci i choć nie miałam dość odwagi by w oczach się twoich zapomnieć w końcu silniejszym to było ode mnie słabej istoty wobec tak ogromnego tęsknienia mojego . Miałam w swoich wargach smak twoich słów i zapach palców , które z długich, wolnych ,spełnionych , spokojnych włosów wyjęłaś. Miałam i kątem oka dostrzegłam ludzi wokół nas a oni jak gdyby w gipsowe , nieruchome posągi zmienieni czekali zastygnięci w swoich światach i doskonale udając ,że nie chcą nam z nas niczego ukraść.- Dziękuję ,że pozwoliłaś nam ulecieć z dnia i nocy czarnej nam przypisanej i zaufałaś ,że oddam cie twojemu światu nienaruszoną lecz , czego zrobić nie potrafiłam inaczej, napełniona pragnieniami kolejnego spotkania. Obok twój mąż, dzieci twoje cudowne malutkie i życie twoje poukładane i ja , która tylko przechodziłam by na chwilę zabrać cię w inny świat. Zabrać dając pigułkę o nieznanym składzie. Nieznanym tobie, nieznanym mi ale nam znanym doskonale.-dziękuję cudowności moja jednej chwili, dziękuję.