Zgadza się a robi swoje.

…przekraczając próg domu, w końcu czuję się bezpieczna. Witając moje psy, które bym podusiła gdy wyją nocą, czuję się bezpieczna. Mijam Posiadacza. Zamienię słowo z One. Ten przebiega czasem. Gosposia. Ogrodnik… ogrodnik chyba najbardziej jest podobny do świata w jakim dobrze się czuję. Nie walczy, zgadza się i robi co uważa za słuszne. Nie zastanawia się czy robi dobrze czy źle. On wie i nawet jeśli się myli robi to w dobrej wierze a to karze mu wybaczyć, mimo wszystko. Najmniej ale może najwięcej , znam One. Rzadko rozmawiamy więcej niźli banalne powitania czy pożegnania. Drzewiej, drzewiej czułam jak pozwala mi być chociaż chętnie by mnie udusiła niczym ja wyjące psy. Zabrałam jej trochę czasu, którego nie miała ochoty mi oddać. Mimo to oddała . Nie udaje ,że nic się nie stało. Mi zawsze jest przykro ale może to cena za moją wolność. Z wszystkich niepowodzeń mogę stworzyć cenę za coś ale przecież nie ma to sensu. Kajać się i kajać i kajać a im więcej owego samobiczowania tym więcej śladów na plecach , śladów krwi na podłodze i tym mniej jestem atrakcyjna a więcej godna politowania więc jeśli nie muszę, nie chcę przyjmować razów. Chcę iść. Wstać. Mieć siłę. Przyszło mi na myśl ,że często przychodzący goście mają czelność widzieć inaczej, że inaczej być powinno a jest … tak tu jest, wyjątkowo tu jest …jedne zasady są, inne , moim zdaniem niepotrzebne, w kącie się kurzą, gniją . Jeśli zaczniesz mieć tu znaczenie, tu przestanie istnieć. Tutaj istnieje bo ty nie masz więcej znaczenia niźli …nie mam zamiaru z tobą walczyć . Pójdę pogodzona i zrobię co uważam za słuszne. Tego nie zmienisz tutaj ale u siebie możesz być wolna. Możesz pozwalać ludziom na wolność. Często jesteś tu bardziej i wydaje ci się ,że jak Ania być dla mnie byś mogła ale zawsze odchodzisz… wiesz… idzie wiosna, kupię pałki do perkusji i zagram. Idzie wiosna.