Słowa nasączone łzami szczęścia.

…dzień. Dzień  pierwszy . Mam kieliszek wina, chleba kromkę ,pomidor mały, masło , nóż. Byłam na dworze, było ciemno. Mój najstarszy pies leżał czarną kulą pod drzwiami.- Witaj, przyjacielu. Dziękuję za opiekę. Drugi opodal ale gdy tylko usłyszał rozmowę, przybiegł ale nie przeszkadzał.  To rozmowa między dorosłymi. Trzeci… wzięłam łyk wina by nie odpowiadać pochopnie, co z trzecim. Nie wiem. Wiem gdzie był, gdzie jest ale nie wiem co zrobił bo to było dla mnie niewidoczne. Gdy umrę, nie będę piła wina, nie będę rozmawiała z psami. Nie będę szukała w ciemności bo ciemności nie będzie we mnie ale i na zewnątrz. Nie będzie ,zewnętrza i nie będzie wewnętrza. Wszystko , jedno będzie. Jasne. Nie wiem jak to się stało. Skąd przyszło, dlaczego pozwala mi się zanurzyć. Nie wiem tak jak nie wiedziałam skąd przyszedł Kloszard. Siedział oparty o ścianę, na podłodze. Ja siedziałam na łóżku, niemal naga i próbowałam zrozumieć. Godzina za godziną, minuta za minutą, sekunda za sekundą. Uśmiechał się gdy wychodził i podawał mi rękę. Miał notatnik obłożony skórą z kurtki w której kiedyś chodził. Pióro. Białe kartki w kratkę i czyste na których rysował. Oddał mi wszystko co miał, zostawił wszystko co mogę mieć i odszedł. Kiedyś bałam się umrzeć a dzisiaj, siedzę naprzeciw Starszego Pana i za niczym innym już nie tęsknię jak tylko za jasnością… Zapalam świeczkę, nie wiem skąd to do mnie przyszło by zapalić świeczkę. Siedzę przy świeczce i czas nie ma już żadnego znaczenia.- Przyjacielu, co mi nóż zdążysz wbić nim odejdę… dziękuję , że mogłam Ci się na coś przydać.